Λύσεις

Αυτό  μπορεί να προκληθεί από οποιοδήποτε από τα ακόλουθα:

• Το σύστημα δεν είναι σωστά εξισορροπημένο.
• Το μανομετρικό του κυκλοφορητή είναι πολύ χαμηλό ή λειτουργεί σε υπερβολικά χαμηλή ρύθμιση ισχύος, γεγονός που καθιστά την παροχή σε ορισμένα κυκλώματα πολύ μικρή.
• Υπάρχει πολύς αέρας στο σύστημα.
• Ο θερμοστάτης καλύπτεται από κάποιο έπιπλο ή κουρτίνες. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα  η θερμοκρασία στο θερμοστάτη να είναι σημαντικά υψηλότερη από ό, τι στο δωμάτιο καθαυτό, η οποία με τη σειρά της προκαλεί το πλήρες ή μερικό κλείσιμο της  βαλβίδας και τη μείωση της παροχής.
• Ο έλεγχος του θερμοστάτη δεν χρησιμοποιείται σωστά.
• Ο κύριος θερμοστάτης υπόκειται σε μεγάλες εξωτερικές πηγές θερμότητας, όπως οι ακτίνες του ήλιου. Δεδομένου ότι ο κύριος θερμοστάτης έχει φτάσει στην επιθυμητή θερμοκρασία, τα θερμαντικά σώματα σε άλλα δωμάτια δεν θερμαίνονται.
• Η θερμοκρασία του νερού είναι πολύ χαμηλή.
• Το σώμα είναι πολύ μακρύ: εάν και οι δύο συνδέσεις προσαγωγής  και εξόδου βρίσκονται στο ίδιο άκρο, το νερό μπορεί να μην ρέει μέσα από όλο το σώμα. Για τα μακριά καλοριφέρ, οι συνδέσεις πρέπει να βρίσκονται σε αντίθετες γωνίες.
• Ακαθαρσίες στη  βαλβίδα. Όταν το σύστημα γεμίσει με νερό, τα αιωρούμενα σωματίδια είναι πιθανόν να συλλεχθούν στη βαλβίδα και να μειώσουν σημαντικά τη ροή.
• Το σώμα είναι μόνο μερικώς ζεστό: ένα φαινόμενο που είναι μερικές φορές εύκολο να εξηγηθεί. Όταν επιτευχθεί η επιθυμητή θερμοκρασία χώρου, η βαλβίδα θα κλείσει, ακόμη και αν το θερμαντικό σώμα δεν είναι ακόμη πλήρως γεμάτο.

Οι υπολογισμοί για τις απαιτήσεις θέρμανσης χώρου είναι αρκετά περίπλοκοι και, για να καθοριστεί η ισχύς και το απαιτούμενο μέγεθος του σώματος, πρέπει να υπολογιστούν τόσο οι θερμικές απώλειες χώρου όσο και η απώλεια αερισμού. Για λεπτομέρειες, ακολουθήστε την εξήγηση παρακάτω.

Απώλειες χώρου

Η διαφορά θερμοκρασίας μεταξύ του εσωτερικού και του εξωτερικού ενός κτιρίου καθιστά τη θερμότητα να ρέει προς την κατώτερη από τις δύο θερμοκρασίες και, στη συνέχεια, να χάνεται. Μεταφέρεται μέσω τοίχων, δαπέδων και οροφών και είναι σημαντικό να γνωρίζουμε πόση θερμότητα χάνεται σε κάθε επιφάνεια, έτσι ώστε να μπορούν να γίνουν υπολογισμοί για τη θέρμανση ενός κτιρίου στην ιδανική θερμοκρασία

Η μεταφορά της θερμότητας υπολογίζεται χρησιμοποιώντας τις τιμές "U" - το ποσοστό απώλειας θερμότητας σε Watt ανά τετραγωνικό μέτρο το στοιχείο ανά διακύμανση θερμοκρασίας βαθμού εκατοντάβαθμου σε όλο το στοιχείο. Πλήρεις πίνακες των προ-υπολογισμένων τιμών "U" δημοσιεύονται από το British Standards Institute και μπορούν να βρεθούν στο διαδίκτυο στη διεύθυνση http://www.bsi-global.com/.

Οι τιμές "U" τροφοδοτούνται στη συνέχεια στον ακόλουθο τύπο:

Απώλεια χώρου (Watt) = τιμή U (W / m² ° C) x επιφάνεια (m²) x διαφορά θερμοκρασίας (° C) δηλ. Η διαφορά μεταξύ της θερμοκρασίας χώρου και της θερμοκρασίας εξωτερικού αέρα στις χειμερινές συνθήκες.

Απώλειες αερισμού

Η θέρμανση χάνεται επίσης μέσω του αερισμού. Ο αέρας που ρέει  χάνει τη θερμότητα και υπολογίζουμε τον ρυθμό αυτό διαιρώντας τον όγκο του αέρα που κινείται μέσα από το δωμάτιο ανά ώρα, από τον όγκο του ίδιου του δωματίου. Αυτό θα μας δώσει τις αλλαγές αέρα ανά ώρα. Ευτυχώς, συνιστώμενα στοιχεία διατίθενται και μπορούν να βρεθούν στο διαδίκτυο. Ένα τυπικό σαλόνι και τραπεζαρία έχουν ποσοστό μεταβολής αέρα περίπου 1,5, ενώ μια κουζίνα, μπάνιο και βεστιάριο έχουν ρυθμό μεταβολής αέρα περίπου 2,0. Τα δωμάτια με ανοιχτούς αγωγούς έχουν μια αλλαγή αέρα περίπου 4,0. Φυσικά, ο αριθμός αυτός εξαρτάται από το είδος της κατοικίας που αξιολογείται. Μια παλιά κατοικία  θα έχει υψηλότερα ποσοστά αλλαγής του αέρα από ένα πιο σύγχρονο σπίτι.

Ο συντελεστής αερισμού υπολογίζεταιι ως η συγκεκριμένη θερμότητα του αέρα που είναι 0,33 W / m³ ° C και χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό της απώλειας θερμότητας στον αέρα που αλλάζει μέσα στα δωμάτια λόγω φυσικού ή μηχανικού εξαερισμού.

Για τον υπολογισμό της απώλειας θερμότητας αερισμού, οι παραπάνω πληροφορίες τροφοδοτούνται στον ακόλουθο τύπο:

Απώλεια θερμότητας αερισμού(Watts)= Κυβικά χώρου (M³) x ρυθμός αλλαγής αέρα (qty) x διαφορά θερμοκρασίας (° C) x συντελεστής αερισμού (W / m³ ° C)

Για να γίνει αυτό, πρέπει να υπάρχουν κάποιες προϋποθέσεις:

1. Οι διατομές των γραμμών σωμάτων να είναι κατάλληλες για fan coils π.χ. τουλάχιστον Φ18mm καθώς τα fan coil απαιτούν μεγαλύτερες παροχές νερού απ' ότι τα σώματα.
2. Κατά κανόνα ισχύει μία γραμμή ανά fan coil. Δεν βάζουμε δύο και τρία fan coil με μία γραμμή, γιατί η παροχή δεν θα επαρκεί για να αποδίδουν σωστά. Στα σώματα εδώ στην Ελλάδα σπάνια συνδέουμε μόνο ένα σώμα σε κάθε γραμμή, συνήθως είναι παραπάνω.  
3. Οι γραμμές σωμάτων να έχουν ισχυρή μόνωση εάν πρόκειται να τα χρησιμοποιήσουμε και για ψύξη, αλλιώς κατά την ψύξη που το νερό έχει 7° C ενδέχεται να έχουμε υγροποιήσεις στα δάπεδα, τους τοίχους, εκεί δηλαδή όπου περνούν οι σωλήνες.
4. Τα fan coils, εκτός από την παροχή νερού χρειάζονται παροχή ρεύματος και αποχέτευση των συμπυκνωμάτων. Άρα, πρέπει να έχουμε κατά νου ότι σε κάθε θέση που θα μπει fan coil πρέπει να γίνει μερεμέτι για να έρθει ρεύμα και αποχέτευση που θα την οδηγήσουμε στο κοντινότερο λούκι ή μπαλκόνι.

Αυτό εξαρτάται από το κάθε δάπεδο. Για παρκέ: 20 mm για μαλακό ξύλο. 30mm για σκληρό ξύλο. Τα περισσότερα  ξύλα laminate είναι εντάξει, αλλά μπορεί να χρειαστεί να αντιμετωπιστούν με βάση την ποιότητά τους. Μιλήστε με τον προμηθευτή του δαπέδου σας. Τα περισσότερα συνθετικά δάπεδα είναι κατάλληλα εφόσον τηρούνται τα όρια θερμοκρασίας του κατασκευαστή και τα καλώδια είναι εγκιβωτισμένα μέσα σε θερμομπετόν/τριμεντοκονία. Οι περισσότερες μοκέτες και υποστρώματα είναι κατάλληλα.